Józefa. ul. Zamoyskiego 2, 30‑523 Kraków. www.jozef.diecezja.pl. FUNKCJA W PARAFII: Pomoc duszpasterska. INNE FUNKCJE: Moderator Diecezjalnej Diakonii Wyzwolenia Ruchu Światło-Życie, dyrektor Studium Apostolstwa Trzeźwości, kapelan i doradca duchowy w Wojewódzkim Ośrodku Terapii Uzależnień i Współuzależnienia w Krakowie, Kraków, kościół św. Andrzeja, klarysek. Lokalizacja: Kraków-Stare Miasto, ul.Grodzka 54 (50.056595, 19.938387) Budowa: 1079-98 Styl: romanizm. HISTORIA. Jedna z najstarszych świątyń Krakowa została wzniesiona w latach 1079-98 z fundacji palatyna księcia Władysława Hermana, Sieciecha jako budowla o charakterze obronnym. Kopernika) Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie (ul. Warszawska) Kościół Najświętszej Maryi Panny z Lourdes w Krakowie. Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie (stary) Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie (Na Piasku) Kościół Nawrócenia św. Pawła w Krakowie. Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej św. Stanisława i św. Michała na Skałce w Krakowie: 29/331: Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej św. Szczepana w Krakowie: 29/332: Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Wszystkich Świętych w Krakowie: 29/333: Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej św. Wacława Wacław Michalczyk erygował tu studia filozoficzno – teologiczne Prowincji. Parafia p.w. Stygmatów św. Franciszka z Asyżu. Tel. 12-637-55-96; 12-637-89-35. ul. Ojcowska 1. 31-344 KRAKÓW. więcej informacji na: www.franciszkanie-bronowice.pl. Franciszkański Ośrodek Rekolekcyjno - Powołaniowy. Kraków, kościół Wniebowzięcia NMP (Mariacki) Lokalizacja: Kraków - Stare Miasto, pl. Mariacki 5 (50.061658, 19.939515) Budowa: XIV - XV w. Budowniczy: Mikołaj Werner, Maciej Heringk. Styl: gotyk. Położony przy krakowskim rynku kościół Mariacki to jeden z najlepiej rozpoznawalnych obiektów zabytkowych w Polsce. . Kraków, kościół św. Szczepana Lokalizacja: Kraków - Nowa Wieś, Sienkiewicza 19 ( Budowa: 1935-38 Architekt: Zdzisław Mączeński, Franciszek Mączyński Styl: modernizm HISTORIA. Modernistyczny kościół św. Szczepana doskonale wpisuje się w międzywojenną zabudowę pl. Inwalidów, ul. Sienkiewicza i ul. Pomorskiej. Zbudowany został w latach 1935-38 według projektu Zdzisława Mączeńskiego. W 1938 r. dobudowano fasadę według projektu Franciszka Mączyńskiego, reprezentującą formy klasycyzmu redukcyjnego. Inicjatorem budowy i współfundatorem był proboszcz parafii ks. Andrzej Moliński. ARCHITEKTURA. Kościół zbudowany jest na planie krzyża łacińskiego, składa się z trójnawowego pseudobazylikowego korpusu, transeptu i prezbiterium, zamkniętego półkolistą apsydą. Sklepienie korpusu wsparte jest na ośmiu filarach. Od zachodu korpus poprzedza szeroka fasada z wgłębnym portykiem. Przy prezbiterium od północy i południa znajdują się przybudówki zakrystyjne. Nad skrzyżowaniem naw wznosi się kopuła z latarnią na ośmiobocznym tamburze. WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Polichromię wykonał Franciszek Walczowski, witraże w apsydzie zaprojektował Józef Januszewski, zaś witraże w nawach są dziełem Jana Bukowskiego i Józefa Pankowskiego. Franciszek Mączyński obok fasady zaprojektował do kościoła ołtarz główny, ołtarz w prawej nawie i ambonę. Warto też zwrócić uwagę na manierystyczny ołtarz znajdujący się w lewej nawie, w którym umieszczony jest obraz matki Bożej Pocieszenia z XVII w. Tuż obok ustawiona jest gotycka chrzcielnica z 1425 r. LITERATURA Burno F., Świątynie nowego państwa. Kościoły rzymskokatolickie II Rzeczpospolitej, Warszawa 2012 Rożek M., Gondkowa B., Leksykon kościołów Krakowa, Kraków 2003 Rożek M., Urbs celeberrima. Przewodnik po zabytkach Krakowa, Kraków 2006Wiśniewski M., Kościół św. Szczepana (Arka Pana), [w:] (dostęp Kraków, kościół św. Szczepana Inne kościoły w Krakowie Kraków, katedra św. Stanisława i św. Wacława Kraków, kościół Wniebowzięcia NMP (Mariacki) Kraków, kościół św. Franciszka, franciszkanów Kraków, kościół św. Trójcy, dominikanów Kraków, kościół św. Andrzeja Kraków, kościół św. Katarzyny i św. Małgorzaty Kraków, kościół Bożego Ciała Kraków, kościół św. Krzyża Kraków, kościół św. Piotra i św. Pawła Kraków, kościół św. Anny Kraków, kościół św. Piotra i św. Pawła, benedyktynów w Tyńcu Kraków, kościół Wniebowzięcia NMP i św. Wacława, cystersów Kraków, kościół Wniebowzięcia NMP, kamedułów na Bielanach Kraków, kościół św. Barbary Kraków, kościół Przemienienia Pańskiego, pijarów Kraków, kościół Nawrócenia św. Pawła, misjonarzy Kraków, kościół św. Floriana Kraków, kościół św. Bernardyna, bernardynów Kraków, kościół św. Marka Kraków, kościół św. Michała Archanioła i św. Stanisława biskupa Kraków, kościół św. Marcina Kraków, kościół św. Franciszka Salezego, wizytek Kraków, kościół Nawiedzenia NMP, karmelitów na Piasku Kraków, kościół Trójcy Przenajświętszej, bonifratrów Kraków, kościół św. Wojciecha Kraków, kościół Najświętszego Salwatora Kraków, kościół św. Łazarza Kraków, kościół św. Grzegorza Kraków, kościół św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża Kraków, kościół Zwiastowania NMP, kapucynów Kraków, kościół św. Bartłomieja Kraków, kościół św. Józefa Kraków, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa Kraków, kościół św. Stanisława KostkiKraków, kościół Matki Bożej Zwycięskiej Kraków, kościół Matki Bożej Królowej Polski (Arka Pana) For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Parafia św. Szczepana w Krakowie. Connected to: {{:: Z Wikipedii, wolnej encyklopedii {{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}} This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses. Please click Add in the dialog above Please click Allow in the top-left corner, then click Install Now in the dialog Please click Open in the download dialog, then click Install Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list, then click Install {{::$ Kościół św. Szczepana (jezuitów) Kościół ten stał niegdyś w południowo-wschodniej części dzisiejszego placu Szczepańskiego. Najstarsza wzmianka o nim pochodzi z 1310 r. Daty jego powstania nie jesteśmy pewni. Część badaczy przypuszcza, że może mieć on metrykę przedlokacyjną (z pierwszej połowy XIII w.), co uzasadniają widocznymi na starych planach miasta nieznacznymi zaburzeniami regularności lokacyjnej szachownicy ulic w jego okolicy. Zdaniem Józefa Jamroza kościół mógł stanowić element niewielkiej przedlokacyjnej osady targowej (wskazują na to także ślady wczesnośredniowiecznej zabudowy drewnianej w sąsiedztwie). Przy kościele odnaleziono pozostałości cmentarza z przełomu XII/XIII w. ( pod jego gotyckim prezbiterium – dowodzi to także stopniowej rozbudowy kościoła w średniowieczu), co mogłoby cofnąć jego datowanie, jednak nie odnaleziono pozostałości jakichkolwiek fundamentów romańskich. Najwcześniejszy znany nam kościół był budowlą orientowaną, trójnawową, halową, zbudowaną na planie prostokąta z węższym prezbiterium. Był jednym z głównych kościołów miasta – kościołem parafialnym na pewno już w XIV w. (w 1327 r. wymieniono wśród czterech krakowskich parafii parafię św. Szczepana). Także w XIV w. zanotowano przy nim szkołę parafialną (około przełomu XV i XVI w. nowy budynek szkoły miał wznieść Maciej Miechowita). Działało też przy nim bractwo religijne św. Urszuli (11 Tysięcy Dziewic), którego istnienie jest potwierdzone w tym samym stuleciu. Parafia św. Szczepana w XVII w. obejmowała obok kilku ulic w Krakowie, także jurydykę Garbary, Kawiory, Krupniki oraz Biskupie, a także Czarną Wieś, Nową Wieś, Łobzów, Krowodrzę, Rząskę, Mydlniki i Bronowice Wielkie. W XVI w. kościół św. Szczepana stał się pierwszym punktem oparcia jezuitów w Krakowie dzięki sympatii, jaką darzył ich tutejszy proboszcz ks. Tomasz Płaza. Już w 1579 r. jezuici zorganizowali tu dom misyjny, w 1585 r. otrzymali sąsiednią kaplicę św. Macieja i św. Mateusza, przy której uruchomili nowicjat, a w 1589 r. potwierdzono ostatecznie ich prawo patronatu nad kościołem i parafią św. Szczepana (Stefan Batory zrzekł się patronatu królewskiego), choć nie pełnili funkcji proboszcza (między jezuitami i proboszczami dochodziło później do konfliktów, w 1681 r. tutejszy wikary wytoczył jezuitom przegrany proces o nieprawne przejęcie kościoła). Z czasem w rejonie obecnego pl. Szczepańskiego powstał cały zespół zabudowań jezuickich obejmujący dwa kościoły, szkołę parafialną (zbudowaną na początku XVI w. staraniem Macieja Miechowity w miejsce spalonej drewnianej) oraz wzniesione przez zakon w pierwszej połowie XVII w. klasztor i nowicjat ( poprzez przebudowę zakupionych domów), a także budynek probostwa i szpital (w obecnej południowej pierzei pl. Szczepańskiego). Jezuici początkowo nie przebudowali jednak samego kościoła, a jedynie podjęli stopniową adaptację jego wnętrz do swoich potrzeb, barokizując wyposażenie. W pierwszej połowie XVII w. wydzielono część północnej nawy i urządzono tam kaplicę św. Stanisława Kostki, z kolei w nawie południowej urządzono kaplicę św. Ignacego Loyoli. W połowie XVII w. kanclerz wielki koronny Stefan Koryciński przeznaczył bardzo duże kwoty na urządzenie przy kościele mauzoleum Korycińskich oraz szeroko zakrojoną przebudowę kościoła. Na przeszkodzie realizacji tych planów stanął potop szwedzki (choć sam kościół nie został wówczas zniszczony). Ostatecznie mauzoleum Korycińskich w zaplanowanej, bogatej formie nie zrealizowano (kanclerz został pochowany w kaplicy św. Ignacego), a przebudowa kościoła została zrealizowana dopiero w latach 1687–1692 – pojawił się wówczas nowy, barokowy wystrój wnętrz (dzieło Jakuba Solariego), wzniesiono też nową fasadę, nawiązującą do fasady kościoła św. Piotra i św. Pawła, z dużą kruchtą przed wejściem do świątyni. Nie wiemy, na ile w tej przebudowie zrealizowano pierwotne projekty opracowane za życia Korycińskiego. W 1732 r. odebrano kościół jezuitom (nowicjat i kaplica św. Macieja i św. Mateusza pozostała w ich rękach aż do kasaty zakonu w 1772 r.), a w 1758 r. biskup Załuski przekazał go Akademii Krakowskiej. Z 1748 r. pochodzi dokładny opis kościoła zawarty w aktach wizytacji biskupa Andrzeja Załuskiego. Wokół kościoła znajdował się cmentarz otoczony murem, w jego południowo-wschodnim narożniku stał budynek szkoły. Do kościoła od południa przylegała kostnica, od północy do prezbiterium – zakrystia, a przy głównym wejściu od wschodu – kruchta. Kościół nie posiadał wieży, a jedynie niewielką sygnaturkę (osobna dzwonnica wznosiła się obok kościoła, przy zachodnim wejściu). Znajdująca się na przedłużeniu południowej nawy kaplica św. Ignacego była wykładana czarnym, dębnickim marmurem (z tego materiału wykonano też ołtarz w kaplicy św. Stanisława Kostki w północnej nawie). W kościele znajdowały się liczne ołtarze, w tym cechowe: białych garbarzy, krupników, czerwonych garbarzy, ogrodników i garncarzy. Była to wówczas już mocno zniszczona budowla – tak ją opisywał Emanuel Murray: „Kościół Ś. Szczepana (...) liczy się między najdawniejszymi w Krakowie, prawie już upada od starości i nie ma nic, co by mogło ściągnąć na siebie uwagę, chyba niektóre jego mało warte, okopciałe nagrobki.” W 1797 r. władze austriackie przeniosły parafię z ulegającego zniszczeniu kościoła do karmelitów na Piasek. Wówczas także zniesiono cmentarz i rozebrano jego mury. Odtąd kościół popadł w jeszcze większą ruinę i zamknięto go ostatecznie w 1801 r. 11 października odbyło się ostatnie nabożeństwo, a dzień później uroczysta procesja przenosząca relikwie świętych do kościoła karmelitów na Piasku. Część wyposażenia kościoła wystawiono wówczas na licytację ( organy i dzwon), a uzyskane fundusze przeznaczono na remont domu proboszcza i wikariuszów przy kościele na Piasku. Kościół św. Szczepana zburzony został w roku następnym; materiały z rozbiórki kupił zamożny kamieniarz Ślepiczka. Zlikwidowano również szkołę, a w 1817 r. także szpital św. Szczepana. Dzisiaj pamiątką po kościele są nazwy ul. Szczepańskiej (nazywanej tak już w średniowieczu) oraz placu Szczepańskiego, powstałego na początku XIX w. na miejscu zburzonych zabudowań kościoła św. Szczepana, kościółka św. Macieja i Mateusza oraz innych zabudowań pojezuickich (nazwa funkcjonowała od samego początku jego istnienia, choć w okresie Księstwa Warszawskiego oficjalnie nazwano go placem Gwardii Narodowej). Na placu tym przez lata funkcjonował targ, co uchroniło go przed zabudową (w końcu XIX w. rozważano budowę tutaj teatru miejskiego). Obecną siedzibą parafii św. Szczepana jest kościół pod tym samym wezwaniem postawiony w okresie międzywojennym przy ul. Sienkiewicza – znajdują się tam elementy wyposażenia zburzonego kościoła, gotycka chrzcielnica z XV w., wczesnobarokowy ołtarz z ołtarzem Matki Boskiej Pocieszenia oraz relikwiarze; niektóre elementy wyposażenia dawnego kościoła św. Szczepana zachowały się też w kościele karmelitów na Piasku (przez ponad 100 lat będącego siedzibą parafii św. Szczepana), w tym obraz i barokowa kapa przedstawiające ukamieniowanie św. Szczepana. W 2010 r. na pl. Szczepańskim ustawiono model dawnej zabudowy tej okolicy, obejmujący kościół św. Szczepana w gotyckiej formie. kościół św. Szczepana (ciemny, w centrum obrazka), widok od północnego zachodu, panorama Krakowa M. Meriana, 1619 r. (Krakowski lamus historyczny) Baszta Katowska, w tle fragment kościoła św. Szczepana, obraz Jerzego Głogowskiego, początek XIX w. (Krakowski lamus historyczny) Baszta Garncarzy, w tle kościół św. Szczepana (na ilustracji opisany jako kościół św. Macieja i św. Mateusza), kopia Kajetana Veita z rysunku Jerzego Głogowskiego z ok. 1803–1809 (Nieruchomości miasta Krakowa w czasach Sejmu Czteroletniego. Opis z 1792 roku, il. 39) kościół św. Szczepana (na pomarańczowo) na Planie Kołłątajowskim z 1785 r., poniżej kaplica św. Macieja i Mateusza, w narożniku ulic prawdopodobnie szkoła, po drugiej stronie ul. Szczepańskiej probostwo i szpital; ulica Żydowska to obecna ul. św. Tomasza (Stare mapy Krakowa i okolic) model kompleksu jezuitów na obecnym placu Szczepańskim, widok od południa (kościół św. Szczepana na pierwszym planie) model kościoła św. Szczepana na placu Szczepańskim, widok od południa model kościoła św. Szczepana na placu Szczepańskim, widok od północy model kościoła św. Szczepana na placu Szczepańskim, widok od zachodu model kompleksu jezuitów na makiecie XV-wiecznego Krakowa w Podziemiach Rynku Głównego w Krakowie, widok od północy (kościół św. Szczepana po prawej) model kompleksu jezuitów na makiecie XV-wiecznego Krakowa w Podziemiach Rynku Głównego w Krakowie, widok od południa (kościół św. Szczepana na pierwszym planie) gotycka chrzcielnica z 1425 r. z kościoła św. Szczepana, znajdująca się w obecnym kościele pod tym wezwaniem fragment gotyckiej chrzcielnicy z 1425 r. z kościoła św. Szczepana, znajdującej się w obecnym kościele pod tym wezwaniem manierystyczny ołtarz z obrazem Matki Boskiej Pocieszenia z początku XVII w., pierwotnie w kościele św. Szczepana, dzisiaj w obecnym kościele pod tym wezwaniem (ukoronowany w 2002 r.) witraż ze św. Szczepanem nad wejściem do Kamienicy Wolnego przy pl. Szczepańskim 2 upamiętniający dom parafialny św. Szczepana (zresztą błędnie, faktycznie znajdował się on w innym miejscu) Plac Szczepański, widok od północy na jego wschodnią część, w tle Teatr Stary, 2007 r. Plac Szczepański, widok od południowego wschodu, w tle Pałac Sztuki, 2018 r. Bibliografia Andrzej Haratym, Kraków (z miastami Kazimierzem i Kleparzem oraz przedmieściami i najbliższą okolicą) [w:] Mirosław Nagielski, Krzysztof Kossarzecki, Łukasz Przybyłek, Andrzej Haratym, Zniszczenia szwedzkie na terenie Korony w okresie potopu 1655–1660, Warszawa 2015, s. 325–373. Kamila Follprecht, Zmiany własności nieruchomości w Krakowie związane z kasatami klasztorów przełomu XVIII i XIX w., „Hereditas Monasteriorum”, t. 5: 2014, s. 27–41. Tomasz Węcławowicz, Topographia sacra romańskiego Krakowa [w:] Kraków romański. Materiały sesji naukowej odbytej 13 kwietnia 2013 roku, Kraków 2014 (Kraków w Dziejach Narodu, nr 33), s. 45–53. Emil Zaitz, Kraków romański w świetle badań archeologicznych [w:] Kraków romański. Materiały sesji naukowej odbytej 13 kwietnia 2013 roku, Kraków 2014 (Kraków w Dziejach Narodu, nr 33), s. 55–84. Dariusz Niemiec, Archeologia w badaniach nad średniowiecznymi miastami Ziemi Krakowskiej (mszps, praca doktorska w Instytucie Archeologii UJ, Kraków 2009). Waldemar Komorowski, Rozwój urbanistyczno-architektoniczny Krakowa intra muros w średniowieczu (od połowy XIV wieku) [w:] Kraków. Nowe studia nad rozwojem miasta, red. J. Wyrozumski, Kraków 2007 (Biblioteka Krakowska, nr 150), s. 153–188. Waldemar Komorowski, Kamila Follprecht, Rozwój urbanistyczno-architektoniczny Krakowa intra muros w czasach nowożytnych [w:] Kraków. Nowe studia nad rozwojem miasta, red. J. Wyrozumski, Kraków 2007 (Biblioteka Krakowska, nr 150), s. 189–295. Bogusław Krasnowolski, Lokacje i rozwój Krakowa, Kazimierza i Okołu. Problematyka rozwiązań urbanistycznych [w:] Kraków. Nowe studia nad rozwojem miasta, red. J. Wyrozumski, Kraków 2007 (Biblioteka Krakowska, nr 150), s. 355–426. Nieruchomości miasta Krakowa w czasach Sejmu Czteroletniego. Opis z 1792 roku, wyd. Kamila Follprecht, Kraków 2007. Michał Rożek, Urbs celeberrima. Przewodnik po zabytkach Krakowa, Kraków 2006. Marian Myszka, Dawne cmentarze Krakowa w świetle badań archeologicznych [w:] Cmentarz Rakowicki w Krakowie („Krakowska Teka Konserwatorska”, t. III), Kraków 2003, s. 121–143. Jan Krukowski, Szkolnictwo parafialne Krakowa w XVII wieku, Kraków 2001 (Prace Monograficzne Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, nr 319). Andrzej Paweł Bieś, Jezuici [w:] Encyklopedia Krakowa, Warszawa-Kraków 2000, s. 343–344. Kamienica Wolnego [w:] Encyklopedia Krakowa, Warszawa-Kraków 2000, s. 378–379. Iwona Kęder, Wojciech Kęder, Kościoły nieistniejące [w:] Encyklopedia Krakowa, Warszawa-Kraków 2000, s. 450–451. Kościół św. Szczepana [w:] Encyklopedia Krakowa, Warszawa-Kraków 2000, s. 478. Solari, Jakub [w:] Encyklopedia Krakowa, Warszawa-Kraków 2000, s. 910. Szczepański, plac [w:] Encyklopedia Krakowa, Warszawa-Kraków 2000, s. 947. Dzieje Krakowa, red. Janina Bieniarzówna, Jan Marian Małecki, t. II: Janina Bieniarzówna, Jan Marian Małecki, Kraków w wiekach XVI–XVIII, Kraków 1994. Dzieje Krakowa, red. Janina Bieniarzówna, Jan Marian Małecki, t. I: Jerzy Wyrozumski, Kraków do schyłku wieków średnich, Kraków 1992. Jan Krukowski, Z dziejów szkolnictwa parafialnego Krakowa w okresie odrodzenia, Kraków 1986 (Prace Monograficzne Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, t. 74). Michał Rożek, Nie istniejące kościoły Krakowa, „Biuletyn Biblioteki Jagiellońskiej”, 1983 (R. 33), s. 95–120. Emanuel Murray, Emanuela Murraya Opisanie topograficzne i filozoficzne miasta Krakowa, opr. Karol Estreicher, „Rocznik Krakowski”, t. 48: 1977, s. 77–157. Danuta Rederowa, Studia nad wewnętrznymi dziejami Krakowa porozbiorowego (1796–1809). Część I: Zagadnienia urbanistyczne, „Rocznik Krakowski”, t. 34: 1957, z. 2, s. 62–178. Stanisław Tomkowicz, Ulice i place Krakowa w ciągu dziejów. Ich nazwy i zmiany postaci, Kraków 1926 (Biblioteka Krakowska, nr 63–64). Ambroży Grabowski, Wspomnienia Ambrożego Grabowskiego, wyd. Stanisław Estreicher, t. II, Kraków 1909 (Biblioteka Krakowska, nr 41). Klemens Bąkowski, Kronika krakowska 1796–1848, Część 2: Od r. 1816 do 1831, Kraków 1906 (Biblioteka Krakowska, nr 30). Klemens Bąkowski, Kronika krakowska 1796–1848, Część 1: Od r. 1796 do 1815, Kraków 1905 (Biblioteka Krakowska, nr 27). Piotr Jacek (Hiacynt) Pruszcz, Kleynoty stołecznego miástá Krakowa, albo koscioły, y co w nich iest widzenia godnego y znácznego, przez Piotra Hiacyntha Prvszcza, krotko opisane, Powtornie záś z pilnośćią przeyźrzáne, y do druku z additámentem nowych Kośćiołow y Relikwii S. podane, z pozwoleniem Zwierzchnośći Duchowney, Kraków 1745. Przewodnik abo kościołów krakowskich krótkie opisanie wydany w 1603 z widokami Krakowa, którego już nie ma, opr. Justyna Kiliańczyk-Zięba, Kraków 2002. 2000–2022 Grzegorz Bednarczyk Materiały z tej strony są objęte prawami autorskimi – zajrzyj do informacji na ten temat. » Nieistniejące kościoły Krakowa: » Wawel » Kazimierz i Stradom » Kleparz i Garbary » Zbory i synagogi » Plan » Bibliografia » Stare Miasto: » św. Ducha » św. Gertrudy » św. Macieja i Mateusza » św. Marii Magdaleny » św. Michała i Józefa » NMP na Żłobku » św. Piotra » św. Rocha » św. Scholastyki » św. Szczepana » św. Tomasza » św. Urszuli » Wszystkich Świętych » Wersja pdf » Strona główna » Malowane cerkwie Bukowiny » Od autora plan gotyckiego kościoła św. Szczepana wg rekonstrukcja gotyckiego kościoła św. Szczepana i późnogotyckiego budynku szkoły parafialnej, Cracovia 3d Historia W 1302 roku po raz pierwszy w źródłach pisanych wspomniana została krakowska ulica św. Szczepana, sam kościół natomiast wzmiankowano w 1310 roku oraz w spisach świętopietrza z lat 1325 – 1327. Wymienił go także dokument biskupa Grota z 1327 roku, wyznaczający granice czterech najstarszych krakowskich parafii. Przyjmuje się, iż gotycka budowla powstała około 1300 roku, na miejscu starszego, jeszcze przedlokacyjnego kościoła (czyli przed 1257 rokiem). Budowa prawdopodobnie ciągnęła się przez cały XIV wiek i jeszcze w kolejnym stuleciu prowadzone były jakieś bliżej nieznane prace budowlane (być może zakładanie sklepień). W XV wieku prawo patronatu kościoła należało do króla, lecz w 1583 roku został on przekazany przez Stefana Batorego jezuitom. W 1655 roku podjęto decyzję o przebudowie kościoła w stylu barokowym z inicjatywy kanclerza wielkiego koronnego Stefana Korycińskiego. Miała ona objąć jedynie wnętrze świątyni z pozostawieniem gotyckich murów zewnętrznych. Dwa lata późnej Koryciński w testamencie pozostawił zapis o przeznaczeniu funduszy na odnowienie i przebudowę prezbiterium. Prace te wraz z przekształceniem zakrystii podjęto jednak dopiero w 1667 roku i zakończono w 1692. W 1732 roku kościół odebrano jezuitom, a w roku 1748 przekazano Akademii Krakowskiej. Przez kolejne lata podupadał on i niszczał, parafię św. Szczepana przeniesiono do kościoła karmelitów na Piasku, wyposażenie przeniesiono do innych kościołów lub sprzedano, aż ostatecznie w 1802 roku opuszczoną budowlę rozebrano. Architektura Kościół usytuowany był ukośnie w stosunku do średniowiecznej siatki ulic i otoczony starszym od niego cmentarzem. W narożniku cmentarza wznosił się późnogotycki budynek szkoły parafialnej, ufundowany przez Macieja Miechowitę na początku XVI wieku, na miejscu starszego, drewnianego, który spłonął w 1494 roku. Kościół wzniesiono z cegły układanej w wątku wendyjskim, w formie budowli halowej składającej się z korpusu na planie krótkiego prostokąta o wymiarach 17,6 x 15,2 metra, węższego i niższego czworobocznego prezbiterium oraz prawdopodobnie niedużej kruchty przy fasadzie zachodniej. Całość opięta została przyporami, pomiędzy którymi przepruto ostrołukowe okna. Wnętrze korpusu podzielone było na dwie nawy ustawionymi pośrodku filarami. Wymiary kościoła skłaniają do przypuszczenia, iż było to założenie dwufilarowe. Przy domniemaniu że korpus nawowy wzmacniały trzy pary przypór, to we wnętrzu prawdopodobnie założone były sklepienia trójpodporowe, przykryte wysokim dwuspadowym dachem. Stan obecny Kościół św. Szczepana nie zachował się do czasów współczesnych, mieścił się on w południowo – wschodniej części dzisiejszego, niezabudowanego placu Szczepańskiego. Pod nawierzchnią placu wciąż znajdują się relikty fundamentów budowli. pokaż zabytek na mapie powrót do indeksu alfabetycznego bibliografia: Goras M., Zaginione gotyckie kościoły Krakowa, Kraków 2003. Marek M., Cracovia 3d. Rekonstrukcje cyfrowe historycznej zabudowy Krakowa, Kraków 2013. For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Kościół św. Szczepana w Krakowie. Connected to: {{:: Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Kościół św. Szczepana A-653 z dnia 3 maja 1984[1] kościół parafialny Państwo Polska Miejscowość Kraków Adres ul. Sienkiewicza 19 Wyznanie katolickie Kościół rzymskokatolicki Parafia św. Szczepana Wezwanie św. Szczepana Historia Data rozpoczęcia budowy 1933 Data zakończenia budowy 1938 Dane świątyni Świątynia• materiał bud. • cegła, beton Położenie na mapie Krakowa Położenie na mapie Polski Położenie na mapie województwa małopolskiego 50°04′18,0″N 19°55′36,7″E/50,071667 19,926861 Multimedia w Wikimedia Commons Kościół św. Szczepana – zabytkowy kościół rzymskokatolicki przy ulicy Henryka Sienkiewicza 19, w Krakowie. Zbudowany został w latach 1933–1938 według projektu architekta Zdzisława Mączeńskiego w stylu modernizmu XX-lecia międzywojennego. Podzielony na trzy nawy wsparte na ośmiu filarach. Nad skrzyżowaniem transeptu i nawy głównej okrągła kopuła z latarnią. Obok ołtarza głównego z rzeźbą patrona św. Szczepana, męczennika, posiada cztery ołtarze boczne: Matki Bożej, Serca Jezusowego, Miłosierdzia Bożego i św. Józefa. Budowę kościoła finansowano z kredytów bankowych, składek parafian oraz ze sprzedaży majątku rodzinnego proboszcza i budowniczego kościoła księdza Andrzeja Molińskiego. Nazwiska najhojniejszych uwiecznione zostały na witrażach i ołtarzach. Fundatorem jednego z witraży był ojciec kardynała Franciszka Macharskiego. Sprofanowany przez Niemców w czasie II wojny światowej kościół został rekonsekrowany w 1959 r. przez biskupa Karola Wojtyłę. Wśród przedmiotów stanowiących wyposażenie świątyni znajdują się zabytki pochodzące ze starego wyburzonego kościoła św. Szczepana. Należą do nich: obraz Męczeństwo św. Szczepana (z przełomu XVI i XVII w., przypisywany przez niektórych Hansowi von Aachen[2]), cudowny obraz Matki Bożej Pocieszenia z XVI wieku wraz z ołtarzem, pochodząca z 1425 r. brązowa chrzcielnica oraz relikwiarze śś. Urszuli i Szczepana. Wnętrze kościoła Męczeństwo św. Szczepana – obraz pochodzący z nieistniejącego kościoła św. Szczepana na Pl. Szczepańskim w Krakowie Przypisy ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021. ↑ strona internetowa parafii, zakładka Patron. [dostęp 2020-08-22]. Zobacz też Franciszek Zglenicki Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii św. Szczepana w KrakowieKategorie: Zabytkowe kościoły w KrakowieDzielnica V KrowodrzaSanktuaria maryjne w archidiecezji krakowskiejŚwiątynie pod wezwaniem św. SzczepanaKościoły rzymskokatolickie w KrakowieBudynki w Polsce oddane do użytku w 1938Architektura modernizmu w województwie małopolskim {{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}} This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses. Kościół św. Szczepana w Krakowie {{ of {{ Date: {{ || 'Unknown'}} Date: {{( | date:'mediumDate') || 'Unknown'}} Credit: Uploaded by: {{ on {{ | date:'mediumDate'}} License: {{ || || || 'Unknown'}} License: {{ || || || 'Unknown'}} View file on Wikipedia Thanks for reporting this video! ✕ This article was just edited, click to reload Please click Add in the dialog above Please click Allow in the top-left corner, then click Install Now in the dialog Please click Open in the download dialog, then click Install Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list, then click Install {{::$ {{:: {{:: - {{:: Follow Us Don't forget to rate us

kraków kościół św szczepana